Junak to już prawdziwa legenda, jeżeli chodzi o polską motoryzację. Był to jedyny tego rodzaju pojazd posiadający silnik czterosuwowy, jaki produkowano w naszym kraju w peerelowskiej epoce. Junak powstał w Szczecińskiej Fabryce Motocykli (obecnie jest to Fabryka Mechanizmów Samochodowych POLMO S.A) przed pięćdziesięcioma czterema laty – wtedy właśnie pierwszy pojazd zjechał z taśmy produkcyjnej. Produkcja trwała łącznie dziewięć lat, do połowy lat sześćdziesiątych minionego stulecia. W tym czasie na rynek zostało wypuszczonych w sumie dziewięćdziesiąt jeden tysięcy czterysta pojazdów – w liczbie tej mieściło się między innymi dziesięć tysięcy sztuk modelu o nazwie M07. Silniki do Junaków były silnikami typu S03 – nie powstały one jednak w Szczecinie, ale w łódzkim Zakładzie Sprzętu Motoryzacyjnego. Pierwszym modelem był wspominany powyżej M07, natomiast jego następcą – M10. W ramach ciekawostki można w tym miejscu dodać, iż pierwsze dwadzieścia tysięcy egzemplarzy tego drugiego modelu posiadało jeszcze pewne cechy tego pierwszego, w związku z czym określano je mianem przejściówek. Trzeba tez wiedzieć i to, że prace nad konstrukcją Junaka zostały rozpoczęte kilka wcześniej, zanim trafił on do masowej produkcji. W pracach tych uczestniczyli bardzo doświadczeni i uznani konstruktorzy. Odnaleźć można było zatem w Junak wiele nawiązań do legendarnego Sokoła (patrz – sposób, w jaki skonstruowano silnik), ale też i do produktów zagranicznych marek takich jak chociażby Triumph. Niestety, czasy były takie, a nie inne i ogólna jakość produkcji pozostawiała bardzo wiele do życzenia. Junaki krytykowane były za bardzo wiele rzeczy, takich jak dla przykładu ciężar własny wynoszący aż sto siedemdziesiąt kilogramów. Narzekano również na awaryjność prądnicy i fatalne możliwości w zakresie uszczelniania silnika. Takich niedociągnięć można w tym miejscu wymienić oczywiście znacznie więcej. To jednak w zupełności nie przeszkadzało, aby Junak cieszył się ogromną popularnością, był to lubiany pojazd.