Nazwa Sokół znana jest doskonale wszystkim miłośnikom polskiej motoryzacji. To już legendarna dzisiaj marka naszych motocykli, które obecnie podziwiać można w muzeach oraz w prywatnych kolekcjach, ich szczęśliwi posiadacze z dumą je prezentują na różnego rodzaju zlotach miłośników motocykli. Zadbany i dobrze utrzymany Sokół jest bowiem rzeczywiście czymś, na czym warto oko zawiesić. Sokoły produkowano przed druga wojną światową (wyjątkiem był jeden model produkowany już w czasach powojennych). Ich produkcja ruszyła na pięć lat przed wybuchem działań wojennych i z ich powodu została przerwana. Sokół powstawał w znajdujących się w Warszawie Państwowych Zakładach Inżynierii. Nazwy Sokół po raz pierwszy użyto w tym celu, aby za jej pomocą oznaczyć model 600 RT – był to typowy, turystyczny motocykl. Następnie powyższa nazwa zaczęła być utożsamiana z motocyklem CWS M111 – czyli, mówiąc innymi słowy, Sokołem 1000. To z kolei był już typowy motocykl ciężki. Wyposażony był w dwucylindryczny, czterosuwowy silnik o mocy dwudziestu dwóch koni mechanicznych (była to wartość maksymalna, jaką pojazd mógł w tym zakresie osiągnąć). Skrzynia biegów była trzystopniowa. Na długość Sokół 1000 liczył sobie dokładnie (wraz z wózkiem, w jaki wyposażony był z tyłu) dwa metry i dwadzieścia siedem centymetrów. Wysokość pojazdu z kolei wynosiła metr plus kilkanaście centymetrów. Bez wózka Sokół ten ważył aż dwieście siedemdziesiąt kilogramów, natomiast jeśli doliczyć do tego masę wózka, to całkowity ciężar pojazdu wynosił sześćset sześćdziesiąt pięć kilogramów – czyli wartość naprawdę robiąca spore wrażenie. Warto wspomnieć, iż zanim wybuchła wojna, tuż przed tym faktem dosłownie, do produkcji trafił jeszcze model Sokół 200, ale z taśmy zdążyło zjechać bardzo niewiele jego egzemplarzy. Sokoły 600 oraz 1000 natomiast były zdecydowanie najbardziej popularnymi pojazdami tego typu, jakie po polskich drogach jeździły przed wojną. Znajdowały się ponadto i na wyposażeniu wojska. Dziś mają dużą wartość kolekcjonerską.