Harley-Davidson to marka, która w zasadzie żadnej reklamy nie wymaga. Modeli wyprodukowanych przez tę amerykańską firmę wymienić można mnóstwo – zważywszy na fakt, że przedsiębiorstwo te obecne jest już na rynku nieprzerwanie przez ponad sto lat, czyli kawał czasu. Jednym spośród nich jest XL 1200N Nightster. Całkowity ciężar tego pojazdu oscyluje w granicach trzystu kilogramów, wiec jest to sprzęt rozmiarów słusznych. Przeznaczony jest dla jednej osoby – siedzisko posiada bowiem jednoosobowe. Pomimo tak dużej masy, kierowcy nie narzekają, aby mieli jakiekolwiek problemy z prowadzeniem tego motocykla. Wręcz przeciwnie, oceniają jazdę nim jako bardzo komfortową oraz wygodną. Na pewno bardzo dużym plusem tego modelu jest także to, że został on wyposażony w bardzo solidne i wysokiej jakości systemy antywłamaniowe. Ponadto jest to także motocykl posiadający europejską homologację – w praktyce oznacza to dokładnie tyle, że jest on zgodny ze wszelakimi normami wyznaczonymi przez Unię Europejską. Maksymalna prędkość, jaką może osiągnąć ten jednoślad wynosi sto osiemdziesiąt pięć kilometrów na godzinę. Motocykl ten wyposażony został w czterosuwowy silnik, który jest chłodzony za pomocą powietrza. Skrzynia biegów natomiast jest pięciostopniowa, nie mniej jednak wrzucenie piątego biegu możliwe jest tylko wówczas, kiedy przekroczy się prędkość osiemdziesięciu kilometrów na godzinę. Generalnie rzecz biorąc, biegi podczas jazdy zmieniać trzeba dosyć często. Na sto kilometrów XL 1200N Nightster zużywa pięć i pół litra paliwa. Skokowa pojemność silnika w tym modelu wynosi dokładnie tysiąc dwieście dwa centymetry sześcienne, co pozwala na osiągnięcie mocy sześćdziesięciu sześciu koni mechanicznych (jest to wartość maksymalna). Zastosowane w tym Harleyu opony charakteryzują się bardzo dobrą przyczepnością. Całość robi naprawdę dosyć imponujące wrażenie. Przy produkcji tego motocykla wykorzystane zostały materiały najwyższej jakości, wszystko zostało bardzo starannie wykończone – ale jest to cecha charakterystyczna dla wszystkich pojazdów marki Harley-Davidson. Ogólnie linia tego motocykla jest bardzo klasyczna. Na rynku model ten zadebiutował przed dwoma laty. W naszym kraju trzeba było za niego zapłacić około czterdziestu jeden tysięcy złotych – przy opcji z jednotonowym lakierem. Wersja z lakierem dwutonowym natomiast było droższa o mniej więcej tysiąc złotych. Oczywiście, podane powyżej ceny były cenami, jakie trzeba było uiścić za podstawowe wersje, bez dodatkowego wyposażenia.

Motocykle Harley-Davidson kojarzą się przede wszystkim z twardzielami w skórzanych kurtkach i brodami do pasa. Tymczasem te wspaniałe motocykle upodobały sobie także kobiety. O tym, że popularność tych pojazdów wśród płci pięknej systematycznie wzrasta, świadczy chociażby zestawienie poszczególnych wyników sprzedaży. I tak dla przykładu odnotowano, że dwadzieścia lat temu zaledwie cztery procent kobiet dosiadało tych wspaniałych sprzętów, natomiast przed dwoma laty było ich już trzy razy więcej. W Stanach Zjednoczonych niemalże połowa uczestników kursów bezpiecznej jazdy na motocyklach to właśnie kobiety. Oczywiście, względem motocykli panie mają nieco odmienne wymagania aniżeli mężczyźni, o czym w głównej mierze decydują warunki fizyczne. Kobiety są niższe i lżejsze aniżeli mężczyźni, z tego też względu interesują ich takie motocykle, w których siedzenie i ogólnie rzecz biorąc zawieszenie są niższe. Istnieje możliwość dokupienia odpowiednich zestawów, dzięki którym motocykl zostanie zmodyfikowany we właściwy sposób. Wiadomo przecież, że bez względu na to, jakiej płci osoba nim kieruje, w jednym i drugim przypadku najbardziej liczą się dwie podstawowe kwestie, a mianowicie komfort jazdy oraz bezpieczeństwo. Firma Harley-Davidson bardzo poważnie traktuje kobiety – z myślą o nich wypuściła na rynek kolekcję motocyklowej odzieży. Ponadto w minionym roku do sprzedaży trafiły modele skonstruowane właśnie z myślą o płci pięknej. Były to dwa Sportstery, a mianowicie 883 L oraz 1200 L. Szczególnie ten drugi zaskarbił sobie ogromną sympatię ze strony klientek, albowiem nie tylko został dostosowany do ich warunków fizycznych, ale ponadto pozwolił na lepsze osiągnięcia, jeżeli chodzi o jazdę. W ramach ciekawostki można w tym miejscu podać informację, iż w Stanach Zjednoczonych niesamowicie popularne są tak zwane garage partie. To nic innego jak spotkania w damskim gronie poświęcone tematyce motocyklowej. Panie mogą podczas nich wymieniać się własnymi spostrzeżeniami oraz doświadczeniami, skorzystać z porad koleżanek, a także dosiąść ich Harleya. Warto także wiedzieć, że firma Harley-Davidson uruchomiła już jakiś czas temu internetową witrynę, która w całości poświęcona została właśnie kobietom jeżdżącym Harleyami. Przyznać w tym miejscu trzeba, że sporo jeszcze wody w Wiśle upłynie zanim taka moda dotrze także i do naszego kraju, gdzie co prawda sporo kobiet jeździ motocyklami, ale wciąż jest to przez społeczeństwo dość dziwnie postrzegane – w takim właśnie kraju żyjemy.

Wybuch drugiej wojny światowej nie przełożyłby się w jakiś szczególny sposób na produkcję motocykli Harley-Davidson, gdyby nie jedna pewna bardzo istotna rzecz. Chodziło mianowicie o to, że armia amerykańska pragnęła posiadać stałego dostawce motocykli na swoje potrzeby. W tym celu zaczęła zatem przeprowadzać stosowne testy zarówno na powyżej wspominanych pojazdach, jak i na motocyklach marki Indian. Jak doskonale wiadomo, te dwa przedsiębiorstwa już od lat toczyły pomiędzy sobą zaciętą rywalizację. Tymczasem podpisanie kontraktu z armią oznaczało bardzo poważne zyski. Została zatem podjęta decyzja i zwycięsko z tej rywalizacji wyszły Harleye. Armia złożyła zamówienie na niemalże siedemset pięćdziesiąt modeli o nazwie WLA. Oczywiście, na potrzeby wojska trzeba było odpowiednio je zmodernizować i udoskonalić. Modyfikacje te dotyczyły bardzo wielu elementów konstrukcyjnych, między innymi podwozia oraz silnika. Dodatkowo pojazdy zostały wyposażone także w specjalne kabury, w których można było umieszczać pistolety maszynowe. Tył motocykla został przerobiony w taki sposób, aby bez problemu można było przewozić Harleyem radiostacje. Na przedzie z kolei została zamontowana specjalna lampa, którą to określano mianem blackout. Silniki były rzecz jasna osłonięte specjalnymi płytami pancernymi zapewniającymi im w ten sposób odpowiednią ochronę. Tak udoskonalony model okazał się prawdziwym strzałem w dziesiątkę. Generalnie rzecz biorąc, podczas wojny firma wyprodukowała na potrzeby armii niemalże osiemdziesiąt osiem tysięcy takich egzemplarzy. Robota szła pełną parą – do tego stopnia, że konieczne okazało się wprowadzenie trzyzmianowego systemu pracy. Za swoje zasługi w tak zwanej produkcji wojennej Harley-Davidson otrzymał nawet od amerykańskiego rządu nagrodę. Kiedy wojna się zakończyła, sporo powyższych motocykli zalegało w magazynach – trzeba było zatem coś z nimi zrobić. Każdy żołnierz amerykański, który odchodził do cywila, mógł stać się właścicielem takiego motocykla za jedyne dwadzieścia pięć dolarów. W ten sposób pozbyto się zapasów. W czasie wojny do seryjnej produkcji zostały także przez firmę wprowadzone czterobiegowe skrzynie biegów – bardzo szybko uzyskały one status standardów. Na trzy lata przed zakończeniem drugiej wojny światowej zmarł Walter Davidson, natomiast stanowisko prezesa przedsiębiorstwa objął po nim jego syn – William Herbert Davidson. Niedługo potem, bo zaledwie rok później, zmarł także William Harley. Tym samym kolejny etap w historii tej znanej firmy został zamknięty.

Kiedy wybuchła pierwsza wojna światowa, nie sposób było sobie wyobrazić, aby amerykańscy żołnierze nie posiadali na wyposażeniu motocykli sygnowanych legendarną już dzisiaj marką Harley-Davidson. Co ciekawe, w trybie natychmiastowym powołana została nawet do życia szkoła, w której kształcono mechaników w zakresie, jak w szybki sposób naprawiać w tych motocyklach wszelakie awarie. Zresztą, tego rodzaju szkolenia postanowiono kontynuować również i po zakończeniu działań wojennych. Podczas pierwszej wojny zapotrzebowanie na te pojazdy było bardzo duże, więc – cóż tu ukrywać – firma na tym interesie całkiem nieźle zarobiła i musiała do tego stopnia zwiększyć liczbę produkowanych przez siebie motocykli, że w tej branży stała się wówczas numerem jeden na całym świecie. Pojazdy te trafiały wtedy już do niespełna siedemdziesięciu krajów – oczywiście, poza Stanami Zjednoczonymi. W wojsku jednoślady te także cieszyły się bardzo duża popularnością, albowiem znakomicie sprawdzały się w najtrudniejszych nawet warunkach. Jeżeli zaś chodzi o liczby, to przez cztery lata trwania pierwszej wojny amerykańska armia zamówiła niemalże dwadzieścia tysięcy egzemplarzy Harleyów. Po zakończeniu wojny dobra passa przedsiębiorstwa trwała nadal – co więcej, trwała dość długo, bo aż przez dziesięć lat. Na rynek trafiały modele – takie jak dla przykładu Flan Twin Sport – cieszące się ogromna popularnością. Poza tym sukcesywnie pracowano nad ich ulepszaniem. W roku tysiąc dziewięćset dwudziestym drugim firma zastosowała w swoich motocyklach silniki, których pojemność wynosiła ponad litr. Sześć lat później zastosowano w tych pojazdach kolejną – jak na ówczesne czasy – innowację, i to bardzo pożyteczną z punktu widzenia kierowcy, a mianowicie hamulec przedniego koła. W tamtym okresie do sprzedaży trafiły tak znane modele, jak chociażby B Racer oraz Peashooter. Początek lat trzydziestych minionego stulecia przyniósł słynny krach na giełdzie w Nowym Jorku, co zapoczątkowało w Stanach Zjednoczonych potężny kryzys gospodarczy. Odbił się on oczywiście również i na sytuacji przedsiębiorstwa – i to w bardzo dotkliwy sposób, albowiem produkcja spadła wtedy bardzo drastycznie. Nie mniej jednak firma nie zamierzała tak łatwo składać broni, wprowadzając na rynek nowe modele – EL 61 oraz Flathead. Trzy lata przed wybuchem drugiej wojny wprowadzono kolejny silnik, który również okazał się sukcesem. Pewien etap w historii przedsiębiorstwa zamknęła rok później śmierć Williama Davidsona. Dwa lata później wybuchła zaś druga wojna światowa.

Każdy chyba doskonale kojarzy scenę z kultowego filmu „Pulp Fiction” Quentina Tarantino, kiedy to Bruce Willis wypowiada do swojej kobiety pamiętne słowa: „To nie motor. To Harley”. I to jest chyba najlepsze z możliwych ujęcie całego tematu. Harley Davidson to legenda i jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli Stanów Zjednoczonych. To także inspiracja dla wielu artystów – jego motyw niejednokrotnie pojawia się w filmach. Pomijając ten powyżej wymieniony, można jeszcze wymienić takie tytuły jak „Easy Rider” (obowiązkowo!), „Harley Davidson i Marlboro Man” czy „The Wild One”. Ponadto ileż to razy ten wspaniały motocykl pojawiał się w muzycznych teledyskach – długo by w tym miejscu wymieniać. Wokół tego pojazdu krąży całe mnóstwo legend, na przykład taka, że pierwszy do niego gaźnik zrobiony został z puszki po pomidorach. Ile jest w tym prawdy? Dzisiaj trudno zgadnąć. Faktem natomiast jest, że Harley Davidson stanowił – i nadal zresztą stanowi – wzór dla bardzo wielu konstruktorów motocykli na całym świecie, w tym także dla naszych rodaków. Najlepszym tego przykładem może być w tym miejscu słynny Sokół 1000 – najpopularniejszy przed wybuchem drugiej wojny światowej motocykl w Polsce. Z innych ciekawostek nadmienić tutaj można, że kiedy firma Harley-Davidson Motor Company obchodziła jubileusz stulecia swojego istnienia, postanowiła przygotować w związku z tym nie lada gratkę dla wielbicieli swoich motocykli, a mianowicie specjalny model komórkowego telefonu. Jak nietrudno w tym miejscu się domyślić, telefon ów pod względem stylistycznym nawiązywał właśnie do tych legendarnych już pojazdów, ponadto został także wyposażony w dźwięki będące jednocześnie tymi piosenkami, które harleyowcy uwielbiają najbardziej. Bardzo wiele znanych osób to wielbiciele Harleyów. Spośród naszych rodaków wymienić można w tym miejscu chociażby nie żyjącego już Ryszarda Riedla – napisany przez niego utwór „Harley mój” stanowił jeden z największych przebojów grupy Dżem i na stałe wszedł już do kanonu polskiej muzyki rockowej. Motocykli tych dosiadali również tacy ludzie jak Jimi Hendrix, Arnold Schwarzenegger czy – uwaga – Brigitte Bardot. Dla osób kochających te pojazdy Harley Davidson nie jest tylko zwyczajnym motocyklem. To swego rodzaju manifestacja określonych przekonań, to cały styl życia i kultura, od lat motocykl ten kojarzy się z wolnością i życiem w trasie. Każdy właściciel Harleya jest dumny z tego, że go posiada – i w rzeczy samej, nie sposób mu się w tym momencie dziwić.